posted by <$pigmalyon <$02:27a>
posted by <$pigmalyon <$17:58a>
posted by <$pigmalyon <$17:25a>
posted by <$pigmalyon <$15:57a>
posted by <$pigmalyon <$16:09a>
posted by <$pigmalyon <$15:52a>
posted by <$pigmalyon <$23:00a>
posted by <$pigmalyon <$23:56a>
posted by <$pigmalyon <$00:18a>
posted by <$pigmalyon <$03:00a>
posted by <$pigmalyon <$00:52a>
posted by <$pigmalyon <$02:16a>
posted by <$pigmalyon <$16:14a>
posted by <$pigmalyon <$23:12a>
Boş vermiş saate bakmaz olmuş Başını hafifçe yada ağırca çevirirken odamın Işıkları sönmüş karanlık dolmuş Hayat olsun hayatta olsun Karanlık olmasın gündüz yada gece dolmasın Alacakaranlık şimdi işte Etrafına bakmışken karanlığı gör demişti de Ya da hiçbir şey göreme karanlıkta Bir kağıt ve bir kalem Birşeyler yaz Ne göreceksin bakalım aydınlıkta
posted by <$pigmalyon <$14:00a>
posted by <$pigmalyon <$13:57a>
posted by <$pigmalyon <$08:58a>
posted by <$pigmalyon <$18:04a>
posted by <$pigmalyon <$13:43a>
posted by <$pigmalyon <$13:26a>
posted by <$pigmalyon <$19:46a>
posted by <$pigmalyon <$16:56a>
posted by <$pigmalyon <$23:00a>
posted by <$pigmalyon <$03:41a>
posted by <$pigmalyon <$23:29a>
posted by <$pigmalyon <$15:04a>
posted by <$pigmalyon <$21:43a>
posted by <$pigmalyon <$18:46a>
posted by <$pigmalyon <$23:53a>
posted by <$pigmalyon <$22:25a>
posted by <$pigmalyon <$01:31a>
posted by <$pigmalyon <$11:50a>
posted by <$pigmalyon <$21:45a>
posted by <$pigmalyon <$13:13a>
posted by <$pigmalyon <$15:50a>
posted by <$pigmalyon <$20:03a>
posted by <$pigmalyon <$03:12a>
posted by <$pigmalyon <$02:39a>
posted by <$pigmalyon <$23:21a>
posted by <$pigmalyon <$21:15a>
posted by <$pigmalyon <$20:01a>
posted by <$pigmalyon <$11:52a>
posted by <$pigmalyon <$18:10a>
posted by <$pigmalyon <$17:42a>
posted by <$pigmalyon <$18:57a>
posted by <$pigmalyon <$00:41a>
posted by <$pigmalyon <$18:00a>
posted by <$pigmalyon <$01:30a>
posted by <$pigmalyon <$17:06a>
posted by <$pigmalyon <$13:51a>
posted by <$pigmalyon <$13:48a>
posted by <$pigmalyon <$13:45a>
posted by <$pigmalyon <$13:26a>
posted by <$pigmalyon <$13:22a>
posted by <$pigmalyon <$18:22a>
posted by <$pigmalyon <$20:19a>
posted by <$pigmalyon <$16:24a>
posted by <$pigmalyon <$13:06a>
posted by <$pigmalyon <$18:07a>
posted by <$pigmalyon <$17:52a>
posted by <$pigmalyon <$23:44a>
posted by <$pigmalyon <$22:34a>
posted by <$pigmalyon <$18:39a>
posted by <$pigmalyon <$21:22a>
posted by <$pigmalyon <$20:15a>
posted by <$pigmalyon <$15:21a>
posted by <$pigmalyon <$19:40a>
posted by <$pigmalyon <$19:35a>
posted by <$pigmalyon <$16:33a>
posted by <$pigmalyon <$18:37a>
posted by <$pigmalyon <$01:12a>
posted by <$pigmalyon <$01:08a>
posted by <$pigmalyon <$01:07a>
posted by <$pigmalyon <$01:04a>
posted by <$pigmalyon <$01:02a>
posted by <$pigmalyon <$00:58a>
posted by <$pigmalyon <$00:47a>
posted by <$pigmalyon <$00:44a>
posted by <$pigmalyon <$00:34a>
posted by <$pigmalyon <$00:34a>
posted by <$pigmalyon <$00:32a>
üzer kırar
haketmediklerini
balkide haketmediğini sanıpta hakettiklerini
yaşatır
canını yakar
kırar döker incitir
sonra yanlızlık sarar tüm bedenini
titrer vücudun soğuk olmasada hava
ve alvarırsın yanlız kalmamak
için
geri gelmesi için hayatının
ama artık yoksundur
bitmişsindir
bitmiştir hayatın
gitmiştir seni sevenler
yitirmişsindir herşeyini
yanlızsındır
ellerin ayakların tutmaz
saçların dökülür
beyazlar tel tel
susar herkes acır haline
susar hayat
güler içten içten
hakettin der sen yanlızlığı
kimsesizliği
ölümleri
zamansızca terk edilmeleri
sevgisiz acı dolu
bi hayatı hakediyosun der
konuşsada insanlar duyamazsın artık
delirirsin
nefes almak güçleşir
sanki bişeyler seni boğarcasına
soluyamazsın havayı
o yarım nefesinle yakarsın bi sigara
bir kade şarap
ağlarsın saatlerce
gözyaşların biter tükenir
canın yansada hayat bitmiştir
YAĞMUR
Piyanonun tuş sesleri çarparken kulaklarım yerinden
Terapiyi dinlemek güzel şey sanıyorum
Acıyı da tatmışken en derinden ve ne güzel birinden
En güzel rüyalara değil
Dipsiz kuyulara dalıyorum
Bırakılınca insanoğlu kendi haline
Güneş yine doğar mı gündoğumu serininden, seherinden
İnsan kimyasının deli dolu beherinden
Ben kimim, neyim, kendimi ne sanıyorum
Gecenin kaçı olmuş umurunda değil adamın
Az gelir dünyada ne varsa ne yoksa
Yanımda sadece bir nefes sıhhat olsa
Engine sığamadık gün gelir toprağa sarılırız
Yine aynı gökyüzüne yine aynı asumana
Yeşile sevdalılardan sayılırız
Gün gelir ruhumuzu alır gider
Dedik ya bu bedenden de sıyrılırız
Sözcükler yorulmamalı boşa
Zaten yetmeyecektir bu güzel serenad
Aşkla yoğrulmuş sarhoşa
Çünkü
Bir sen var sende senden içeri
Ama bende senler tükenirse
Bende biterim sende
İstemesende istesende
Siyah buğulu bir desende
Neyse....
Gitmezsinki
Git desemde
Hadi git
Okaliptüs & Pigmalyon .4.jpg)
Yağmur yağarsa akşama yağar ancak ve ancak
Zincirleri paslı eski bir salıncak
Alakası olmadan hatırıma getirdiyse
Ve şimdi güneş ışığıyla beni bitirdiyse
Demek ki hala ordasın
Zihnimin merkezinde
Gitmemişsin, nasıl da sevindim çocuklar gibi
Mutlu oldum
Bak işte yol kenarında bir selvi
Yeşil yapraklarıyla bakıyor
Sen gibi
Derin ve karanlık mahzen gibi
Gizemini saklıyor
Pigmalyon
Silinsin tüm olanlar geriye kalan aklımda,
Çöpe gitsin bir daha gelmemek üzere
Ve parçalara ayrılsın senden başka ne varsa
Silinişim olasın yok oluş sebebime
İki metre uzağında bile ufkum böylesine darsa
Dökeyim, yere akıtayım gözlerimi
Senin gözlerini göremesinler
Boşluğa fırlatılsın özümün özleri
Ben seni özlesem bana yeter
Seni hiç bilmemek,
İnan ki seni özlüyor olmaktan bin beter
Pigmalyon
Tek atımlık barutu da karavanaya attım
Bu kifayetsiz cümle
Gereğinden fazla gereksiz bir deyiş
Duvarları yıkılacaktır sevdanın son bir hücumla
Perdenin kapanışında sözüyle sazıyla adıyla
Duramakta ve el sallıyor
Elemli bir şarkıdır arkada çalan fon
Gider, geri gelmemek üzere Pigmalyon
En büyük yanlıştı bir anlamda bilemeden
Son defa demekten başka bişey yapamayınca
İzler daha da büyüdü onları silemeden
Son kez son defa dediğimde o bilmem kaçıncı son defaydı
Sönmüş bir şavka döndü yürek parlayamadan
Canın kastı sadece kendi varlığınaydı
Pigmalyon
Hem de bambaşka bir gün
Konuşmuş kendisiyle
Şöyle demiş üzgün üzgün
Her ne kadar inkar etsende
Küçük de olsa bir umut var içinde
Belki yüzeyde, belki de derininde
Sonra düşünmüş ve
Karar kılmış platonik yaşam biçiminde
Pigmalyon
Ve bir şiir o kadar anlam içeriyor ki bazen
Oluveriyorsun bambaşka sürreal bir biçimde
Yada tek bir nota yetiyor ayakta tutmaya belleğimi
Görebiliyor musun sendelediğimi
Sanki ince bir yağmur sicimi gibiyim
Üfleseler, parçalara bölüneceğim
Pigmalyon 
Aşkın fazlası zarardın bazen
Bir demir parçası gibidir bünyeni ezen
İçinden çıkamayabilirsin ama bekle
Yıkıldı perde bozuldu düzen zaten
Bundandır, aşırı dozdan gittim gidiyorum
Bunu ciddi diyorum
Bunu ciddi ciddi diyorum
Aynada kendi ölümümü seyrediyorum
Bir çocuğun yıkılışı sahnede oynarken
Partiden ayrılıyorum
Raylardaki senfoniyi dinle tavsiye ederim
Ben dinlerken kendimle konuşuyorum
Böyle yaşamaya aslında bayılıyorum
Komedi gibiyim kendi içimde çıkmazlarım var
Bazen kendine güler bazen ağlar
Trajediden ayrılıp kendi mekanıma geliyorum
Yeni fark ettim mantıksızlığın da mantığı olduğunu
Surlarıma bilinmezliklerin dolduğunu
Şimdilik son sözüm” Kendime yeniliyorum”
Daha doğrusu yeniden doğuyorum
Bence bu güzel bir yorum
Pigmalyon
Yalanlar gibi gözümden iki yaş süzüldü
Kaldı geriye yarım insan
Şaka şaka,dün sadece dündü
Bak şimdi "1 nisan"
Pigmalyon
İki ay geçmiş ayrılışımdam bu yana
Sanki sadece bir rüyaydı
Uyandım, boyandım gerçeğin yalanına
Son geldiğim yer buraydı
O, Ankaradaydı
Pigmalyon
Ne mutlu bize
Bu sadece birkaç dize
Gerisi gelir mi bilmem ama ne olur geliniz
Bu ömür yaşanıp bitmeden tekdüze
Tek size
Hep size
Ne dersiniz acaba bu densize
Pigmalyon
Ayağımın altına koydum birkaç kalınca keçe
Beni bitirmeye başladı bu durum içten içe
Kelimeler bile yetersiz kaldı onların ardından
Manalar bulmaya çalıştım hepsini seçe seçe
Ve ani bir ferman geldi hakandan
Kimbilir neler yaptılar Hürremin aşkından
Gördün mü nasıl bir cevher çiktı Ferhat gibi bir şaşkından
Kurtulamadı nice yürekler öyle bir taşkından
Dendi ki bunun adı aşktır, üç harfli tek heceli bir kelime
Seni gördüm çok geçmedi, adın dolandı dilime
Kapıldım kendi kendimin seline
Su yutuyorum ,buz tutuyorum
Sanırım boğuluyorum
Sadece senin gülüşün can veriyor bana
Böylece kurtuluyorum
Pigmalyon
Bulmuş gibiyim hayattaki en güzel sarışın altını 24 ayarda
Geçmeyacekmiş gibi sanki iki ayımı sayardım da
Tek hecenin peşinde kaybolmak da varmış kaderde
Şimdi bu şehir-i virane hafif bir kederde
Bir şubat günü düşmüştüm bu derde
Sonradan anladım ki gerçeği anlamamışım aslında
Duymuşluğunuz var mı acaba söylenir bir laf vardır bir yerde
Zaman su gibi akıp gitmekte
Unutursun ne vardı dün akşam yemekte
Pigmalyon 
Herkes nerede
Gittiler mi
Kimse kalmadı mı geride
Gerçi söylemenin ne zamanı ne de yeri de
Belirecek herşeyin tesiri yüzümdeki esmer deride
Çünkü kırılmış birkaç sevgi parçası var şurada burada
Ötede beride
Ve unutulamayacak kolay kolay o güzelin ismi
Ben iyisimi çektireyim tek kişilik bir Ankara hatıяası resmi
Pigmalyon
Bugün var yarın yokuz
Ama bizler gönül adamıyız
Sevgiye aç
Maddeye tokuz
Görürüz lavinyasal düşler
Düşlerimizi bir güzellik süsler
Mercan kadar parlak bir okuz
Bu yüzdendir bu deyişler
Gelince şubatta yirmi dokuz
Dökülür kelimelerle birlikte özleyişler
Ama kapılar çalınsa da artık bizler yokuz
Malumunuz
Pigmalyon
Akşamlar bile acımaya başladı halime
Kurban olacağım böyle giderse faili meçhule
Gelen giden olamayacak boğuk sesime
Ama böyle olsun benim için hiç fark etmez
Bağlı kalamasam da içinde olduğum mevsime
Anlatacağım anlatabildiğim kadar
Olsada son zamanlarımda binlerce hatalar
Söylenecek daha binlerce cümle var
Herbiri de aklımda yatar
Sana dair senin hakkında öylesine şeyler
Belki de değişecek zamanla herşey
Neyseki resmin var yanımda
Bir de rayihan, damarımda dolaşan kanımda
Söylemek isterdim bir çırpıda aslında her ne varsa
Ama bunlar için kusura bakma diyemem sana
Zira kusur üzülebilir bakmadığın için ona
İşte böyle saçmalıyor bazen bu biçare, senin hoş sedana
Biliyorum ki yetmez seni anlatmaya bu kırık dökük lisan
Çünkü sen bir anlatılamayansın, adı gülmek olan güzel insan
Pigmalyon
Her adımda yaklaşırsın sona yarım kalır aşk-ı hülyalar.
Ağzında boş yere söyleyip durduğun anlamsız şu nidalar,
Getirmeyecek zamanı sana geri ,unut artık gideni,
Aşk dediğin elbet biter, bitmeyecek olan vedalar....
Sevgili dostum Zahit Adışen'den
SEVİLMEK DEĞİLDİR SEVENİN KAYGISI VE ARZUSU
Pigmalyon
Senin olduğun yerden geliyorum
Ama gideceğim yerde sen yoksun biliyorum
Biliyorum ve bu yüzden üzülüyorum
Günden güne süzülüyorum
Beki de böylesi daha iyi
Unutucağım zamanla bütün herşeyi
Ya da hep sabredeceğim
Ama eylülde senin için geleceğim
Pigmalyon
Kimse bilmez ama kalbimizden yara aldık
Aşık olduk aşkla kavrulduk
Sevgiliyi düşündükçe ateşlere savrulduk
Pigmalyon
Seni düşünürken geçirdiğim anlar
Meğerse ne kadar aptalmışım
Kendi yalanıma inanmışım
Hep seni sevdiğimi sanmışım
Gerisini boşverdim
Şimdi herşey burada bitsin
Ne desem zaten boş
Kader diyelim gitsin...
Pigmalyon
YALNIZCA BİR GÜLÜŞÜNE ÖMRÜMÜ ADARIM
ÇÜNKÜ BEN SADECE BU KADARIM
Pigmalyon
Ve sonrasında diyeceğim, hoşgeldin yalnızlık
Biliyorum, senden sonra yazlar bile olacak kar
Bu durumumun tek sebebi var, o da kararsızlık
Bilmeni isterdim ki sen benim en büyük zaafımsın
Kendime bile diyemediğim tuhaflığımsın
Ama giderken sana söyleyebileceğim birkaç şey var
Ne olur hep mutlu ol
Avuçlarının içine güzel bir hayat al
Ve son olarak sağlıcakla kal
Pigmalyon 
Şu anda odadaki pencere ardında kadar açık
Etraftaki hüzünler inadına açık saçık
Ve ben biraz üşüyorum
Biraz da düşünüyorum
Acaba diyorum
Şu an ölüp gitsem buralardan
Kaç kişi bir ömür boyu beni hatırlar
Kimler hatıralar bulur bu duvarlardan
Kaç günlüğe yazılır benimle ilgili satırlar
Annem, babam, kardeşlerim unutmazlar
Belki bazı yakın arkadaşlar
Bir de makberi süsleyen mermer taşlar
Onların hepsi sağolsunlar
Peki ya sen ıhlamur gözlü güzel
Peki ya sen adı bana özel
Yıllar sonra uzaktan görsen cismimi
Hatırlar mısın beni ve sesimi
Yada kulak tırmalayan sessizliğimi
Sana hiç söyleyemediğim sensizliğimi
Ve de en önemlisi
Durup dururken seni neden böylesine sevdiğimi
Eğer hatırlarsan bana da haber ver
Zira ben de bilmiyorum kendi kimliğimi
Pigmalyon
Hiçbirşey söyleyememiş
Hiçbirşey yazamamış
Sadece düşünmüş
Öylece bakakalmış ardından giderken Lavinia
Ama sevdiğini söyleyememiş
Hala da söyleyemiyor
Böyle giderse hiçbir zaman söyleyemeyecek
Bu benim işte böyle
Ama Lavinia da bunu öğrenemeyecek
Yada adı herneyse
Pigmalyon 
Ah Lavinia ah!Bir bilsen
Ankara'nın neden bu kadar sıcak olduğunu
Anlardın beni eğer görebilsen
Sol yanım yandıkça,içimin kor dolduğunu
Ama bırakıyorum artık seni böyle sevmeyi
Bırakıyorum adını değiştirip değiştirip yazmayı
Çıkaracağım boynuma taktığın yeşil tasmayı
Unutacağım şu günlerimin hüzünle dolduğunu
Ve senin asıl adının Gülmek olduğunu
Pigmalyon
Yakmıyor insanı aşkın yaktığı kadar
Nereden geldiyse bu düşünce kafama
Bu aralar içimde var bir keder
Acaba Lavinia tuz basarken yarama
Özdemir Asaf görse beni ne der?
Anlar ki halim ondan da beter
Pigmalyon 
Şu anda içimden onlarca şiir yazmak geçse de
Yazamıyorum hiçbirşey
Tutamıyorum kafiyeleri bir yerde
Cümleler elektron hızıyla akıyor beynimde
Hatırlayamıyorum bu yüzden de
Gecenin bu puslu saaatinde
Sana ulaşmak istiyorum ama olmuyor
Dolduramıyor hiçbir şarkı yerini
Güller eskisi gibi solmuyor
Hatırlatıyor seni Ulus'un herşeyi
Hatırlatıyor gecenin güzelliği ve serini
Daha iyi anlıyorum seni ve değerini
Daha fazla yaşıyorum sensizliğin çaresizliğini
Ama yine de yazamıyorum hiçbirşey
Tutamıyorum kafiyeleri bir yerde
Hani ansızın bir kuş uçup gider de
Yanlızlık belirir ani
İşte öyle bir gecenin bittiği yerde
Bekleyeceğim seni
Pigmalyon
İlk önce ıhlamur kokan bakışlar lazım
Gözleri sanki içime akan yeşil bir nehir
Ben zaten yağmurlarla yıkanmış bir yazım
Pigmalyon 
Aşk, hiç kimsenin bilmediği yerden bakmaktır ona
Hiç kimsenin bilemeyeceği bir yerden
Bütün umutlarının, hayallerinin yıkıldığı bir anda
Gerekirse onun için geçmektir serden
Çünkü o senin bir parçan olmuştur artık
Çünkü o sensindir senin içinde
Sonra durup düşünürsün her şeyi bırakıp
Keşke ben de olabilseydim onun içinde
Zaten bütün her şeyim hep onun için de
Ah bir olabilseydim onun istediği biçimde
Pigmalyon
Keşke binlerce şiir yazılsa senin için
Eğer aşk size anlamsız geldiyse
Şu şarabı içip de kendinizden geçin
Pigmalyon
SEVGİLİNİN BİR SESİYLE KEDERLERE BÜRÜNÜRSÜN
Ankara'nın bu kirli havası bozdu aslında beni
Ve bakışlarındaki o ıhlamur kokan parıltılar
Hiç bilmesem de bu aşkın sebebebini
Hıçkırıklarla kaybolur boğazımda hırıltılar
Saniyeler birşeyler ekliyor sevgime
Artık gözyaşları besliyor yüreğimi
Ve bazen de soruyorum kendime
Acaba bunlar aşkın gereği mi?
Pigmalyon
Aynada yansıyan suretimde ise sen
Dolaşıyorsun beynimde ve damarlarımda
Neler çektiğimi bir bilsen
Pigmalyon
Neden artmıyor adrenalin seviyesi kanda
Halbuki onu ilk gördüğüm anda
Herşey değişmişti zamanda
Ama şimdi çok iyi hatırlıyorum o vakti
Beynim bulanmış, parmaklarım titremişti
Aylardan sonbahar, günlerden şubattı da
Sanki ondan öncesi silinmişti
Pigmalyon
BENİ ÜZER LEYLA'YI GÖRMEK BÖYLE BİR BİÇİMDE 
Bir hazan mevsimidir şimdi yaşananlar
Unutulur mu senle geçen o güzel anlar
Şimdi söylesem acaba kim beni anlar
Ne güzel de yaşanırdı aşk bir zamanlar
Ne olur bırakıp gitme,eyleme beni terk-i viran
Sen gidersen olurum ben kırık dökük bir han
Dünya bir araya gelse, toplansa da cihan
Senden geçersem ölür biterim ben her an
Pigmalyon
Azabı çektikçe lezzete varmak gerekmiş
Seni böyle sevmek benim için bir dilekmiş
Benim seni sevmediğimi söylemişler
Ne demekmiş...
Pigmalyon
TEK BİR ZERRESİNE YEKPARE ÂSUMAN FEDADIR
NEDİM'DEN ESİNLENİLMİŞTİR
<$Cumartesi, Ağustos 13, 2011h2>













